Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 20.01.1979, Prot. N. 9715/77 CA


Demandeur Rev.dus X
Défendeur Sacra Congregatio pro Religiosis et Institutis saecularibus
Objet Dimissionis
coram Carpino
Contenu Recursum ad disceotationem admittendum non esse.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
[CIC1917] 649-653;  
Sacra Congregatio pro Religiosis et Institutis saecularibus, decretum Processus iudicialis, 2 martii 1974, AAS 66 (1974) 215-216
Arrêts
1. Dimissionis causa, id est inoboedientia regrediendi in domum religiosam, excusari nequit I. ob carens pecuniae subsidium ad iter arripendum, nam Superior nec tenebatur sodali illud tradere ad normam iuris proprii nec petitum a sodali dimittendo nec necessarium eidem sodali, qui extra claustra ingentes pecunias expendebat; II. ob impetum atque cursum rerum, quatenus assertus Ordinarius benevolus documentum ad rem intra tempus utile sodali tradere omisit.
2. Quoad assertam violationem legis ex parte competentis Curiae Romanae Dicasterii, quippe quod «nulla procedura instructa dimissionem […] sic et simpliciter» confirmaverit, ex actis constat Dicasterium illud ante decreti confirmationem omnia et singula documenta diligenti examini subiecisse, documento Ordinarii non excepto, necnon novissimam exclaustrationis petitionem a sodali exhibitam.
1. La causa della dimissione, ossia la disobbedienza di rientrare nella casa religiosa, non può essere scusata I. a motivo della mancanza di denaro per il viaggio; infatti il Superiore non era tenuto a norma del diritto proprio a trasmetterlo al sodale né è stato richiesto dal sodale nella dimissione né era necessario al medesimo sodale, che fuori dalla congregazione spendeva cifre consistenti; II. a motivo di cause di forza maggiore, in quanto l’asserito Ordinario benevolo omise di trasmettergli in tempo utile il relativo documento.
2. Quanto all’asserita violazione della legge da parte del competente Dicastero della Curia Romana, che avrebbe confermato «semplicemente la dimissione senza instaurare procedura alcuna», dagli atti consta che il Dicastero prima della conferma del decreto abbia esaminato diligentemente tutti e singoli i documenti, non escluso il documento dell’Ordinario, come pure l’ultima domanda di esclaustrazione presentata dal sodale.

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini