Universidade Faculdade de Direito Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespostas da Sé ApostólicaDireito particularDireito proprio / estatutosFontes históricasJurisprudênciaAcordos internacionaisPáginas internetLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de pesquisaLinklistMapa do siteProfessoresProfessores bem conhecidos do século XX
Jurisprudência da Assinatura Apostólica em matéria de contencioso administrativo
 
 

Supremo Tribunal da Assinatura Apostólica
Decretum definitivum de 15.03.2024, Prot. N. 55424/21 CA


Autor Rev.dus X
Parte demandada Congregatio pro Clericis
Objeto Exercitii ministerii sacerdotalis
coram Iannone
Conteúdo Decretum Congressus reformandum non esse.
Notas Cf. https://www.vatican.va/content/dam/romancuria/segnatura-apostolica/statistiche/segnatura-apostolica-statistica_2024.pdf, p. 1.
Cf. etiam prot. n. 53950/18 CA.
Fontes 
?
Legenda
 
Cânones do Código de 1983
São assinalados nas fontes todos os cânones referidos na parte in iure e na parte in facto da decisão.
São assinalados em negrito os cânones que constituem o objecto principal da decisão ou sobre os quais a decisão enuncia um princípio de interpretação.
São assinalados em itálico os cânones do Código 1983 que:
- não são referidos no texto da decisão, mas dos quais essa trata;
- correspondem a cânones do Código 1917 de que a decisão, anterior a 1983, trata.

Outras fontes
São assinaladas todas as fontes que são mencionadas na parte in iure e na parte in facto da decisão.
CIC cann. 36 § 1; 764; 903; 967 § 2
Máximas
1. Decretum habendum est legitimum si recursus adversus idem decretum apud Signaturam Apostolicam in limine reiectus est, quin ulterior recursus ad Collegium prosecutus sit (cf. decretum Secretarii diei 16 octobris 2018, prot. n. 53950/18 CA).
2. Iuxta iurisprudentiam Signaturae Apostolicae licet Ordinario, praehabita iusta causa, id est dubiis de idoneitate presbyteri, facultates sacerdotales (praedicandi, confessiones excipiendi et litteras commendaticias obtinendi) concedere quibusdam limitibus circumscriptas, v.gr. ad tempus vel ad peculiarem personarum coetum vel ad determinatum locum, ea tamen mente ne ministerium coarctetur nimis (cf. sententia definitiva coram Grocholewski diei 28 aprilis 2007, prot. n. 37937/05 CA, n. 10). In casu Ordinarius incardinationis facultates concessit tantum ad suam circumscriptionem incardinationis, apposita clausula, adeo ut recurrens teneatur obligatione praemonendi Ordinarium de voluntate ministerii exercendi, qui licentiam revocare posset. In casu praecipua causa congrua fuit publica participatio cuiusdam certaminis humani cultus ostentationis, imaginibus photographicis in instrumentis communicationis socialis divulgatis.
4. Ordinarius praeterea loci commorationis facultates de quibus concedere potest (cf. cann. 764 et 967, § 2), quarum petitio tamen ex actis adhuc exhibita constat.
Cf. etiam maximae decreti Congressus sub prot. n. 55424/21 CA.
1. Un decreto si deve ritenere legittimo se il ricorso alla Segnatura Apostolica contro il medesimo decreto è stato rigettato in limine, senza che sia stato proseguito l’ulteriore ricorso al collegio (cf. decreto del Segretario del 16 ottobre 2018, prot. n. 53950/18 CA).
2. Secondo la giurisprudenza della Segnatura Apostolica è lecito all’Ordinario, avuta una giusta causa, ossia dubbi sull’idoneità del presbitero, concedere le facoltà sacerdotali (di predicare, ascoltare le confessioni e ottenere il celebret) circoscritte da alcuni limiti, per esempio di tempo, di persone o di luogo, purché tuttavia il ministero non sia troppo limitato (cf. sentenza definitiva coram Grocholewski del 28 aprile 2007, prot. n. 37937/05 CA, n. 10). Nel caso l’Ordinario di incardinazione concesse le facoltà solo per la sua circoscrizione di incardinazione, apposta la clausola, che il ricorrente sia tenuto dall’obbligo di preavvertire della intenzione di esercitare il ministero l’Ordinario, che potrebbe revocare la licenza. Nel caso la principale causa congrua fu la pubblica partecipazione a gare di culturismo (bodybuilding), con divulgazione di fotografie nei mezzi di comunicazione sociale.
4. Del resto l’Ordinario del luogo di abitazione può concedere le suddette facoltà (cf. cann. 764 et 967, § 2), la cui domanda tuttavia non risulta dagli atti finora presentata.
Cf. anche massime del decreto del Congresso prot. n. 55424/21 CA.

Autor das máximas (em latim) e da tradução italiana: © G. Paolo Montini