Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Sententia definitiva du 19.01.1986, Prot. N. 14912/82 CA


Demandeur Rev.dus X
Défendeur Congregatio pro Clericis
Objet Iurium
coram Palazzini
Contenu Non constare de violatione legis vel in procedendo vel in decernendo.
Notes Cf. L’attività della Santa Sede 1986, p. 1248.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 1276 § 1; 1279 § 1
[CIC1917] 1472; 1476 § 1; 1476 § 2; 1478; 1531 § 2;  
Lex concordataria inter Sanctam sedem et Rem Publicam Italicam, 27 maii 1929 Art. 14  
Sacra Congregatio Concilii, Litterae circulares, 20 iunii 1929, prot. n. 2076/29 Art. 51
Arrêts
1. Beneficiarius est curator, ideoque et administrator ordinarius bonorum proprii beneficii. Si tamen parochus «negligens aliove modo in culpa fuerit», Ordinarius potest eum «sospendere […] dalla relativa amministrazione, affidandola ad altro ecclesiastico all’uopo designato» (art. 51 Litterae circulares Sacrae Congregationis Concilii, diei 20 iunii 1929). A fortiori idem Ordinarius potest parocho substituere alium sacerdotem ad determinatum actum administrationis ponendum. Quae quidem est res gravis et extraordinaria, sed illegitima dici nequit.
2. Quoad licitationis modum, can. 1531, § 2 duos indicat modos (licitatio publica vel quaedam notificatio propositi alienationis), sed non exclusive; addit, enim «nisi aliud circumstantiae suadeant». Quod iudicium Ordinario loci reservatur.
3. Emortuo locatore, non pertinet ad Signaturam Apostolicam inquirere alios qui neglegentiae vel conniventiae in re dicuntur utpote suspectos: quae petitio cadit extra saepta competentiae eiusdem Supremi Tribunalis. Recurrens agere potest si et quatenus coram quo de iure.
1. Il titolare di un beneficio ne è il curatore e perciò anche amministratore ordinario dei beni del proprio beneficio. Se tuttavia il parroco «fosse negligente o in altro modo colpevole», l’Ordinario può «sospender[lo] […] dalla relativa amministrazione, affidandola ad altro ecclesiastico all’uopo designato» (art. 51 Lettera circolare della sacra Congregazione del Concilio, 20 giugno 1929). A maggior ragione lo stesso Ordinario può sostituire il parroco con un altro sacerdote per porre un determinato atto di amministrazione. Questa è certo una cosa grave e straordinaria, ma non può essere detta illegittima.
2. Quanto al modo di aggiudicare, il can. 1531, § 2indica due modi (la gara pubblica e una notificazione del proposito di vendita), ma non in modo esclusivo; aggiunge infatti «a meno che le circostanze non convincano diversamente». Questo giudizio è riservato all’Ordinario del luogo.
3. Morto il locatore, non appartiene alla Segnatura Apostolica fare ricerche su altri che in materia sono sospettati di negligenza o connivenza: questa domanda cade oltre il campo di competenza di questo stesso Supremo Tribunale. Il ricorrente può agire se e per quanto di fronte all’autorità competente.

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini