Universidade Faculdade de Direito Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespostas da Sé ApostólicaDireito particularDireito proprio / estatutosFontes históricasJurisprudênciaAcordos internacionaisPáginas internetLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de pesquisaLinklistMapa do siteProfessoresProfessores bem conhecidos do século XX
Jurisprudência da Assinatura Apostólica em matéria de contencioso administrativo
 
 

Supremo Tribunal da Assinatura Apostólica
Sententia definitiva de 19.01.1986, Prot. N. 14912/82 CA


Autor Rev.dus X
Parte demandada Congregatio pro Clericis
Objeto Iurium
coram Palazzini
Conteúdo Non constare de violatione legis vel in procedendo vel in decernendo.
Notas Cf. L’attività della Santa Sede 1986, p. 1248.
Fontes 
?
Legenda
 
Cânones do Código de 1983
São assinalados nas fontes todos os cânones referidos na parte in iure e na parte in facto da decisão.
São assinalados em negrito os cânones que constituem o objecto principal da decisão ou sobre os quais a decisão enuncia um princípio de interpretação.
São assinalados em itálico os cânones do Código 1983 que:
- não são referidos no texto da decisão, mas dos quais essa trata;
- correspondem a cânones do Código 1917 de que a decisão, anterior a 1983, trata.

Outras fontes
São assinaladas todas as fontes que são mencionadas na parte in iure e na parte in facto da decisão.
CIC cann. 1276 § 1; 1279 § 1
[CIC1917] 1472; 1476 § 1; 1476 § 2; 1478; 1531 § 2;  
Lex concordataria inter Sanctam sedem et Rem Publicam Italicam, 27 maii 1929 Art. 14  
Sacra Congregatio Concilii, Litterae circulares, 20 iunii 1929, prot. n. 2076/29 Art. 51
Máximas
1. Beneficiarius est curator, ideoque et administrator ordinarius bonorum proprii beneficii. Si tamen parochus «negligens aliove modo in culpa fuerit», Ordinarius potest eum «sospendere […] dalla relativa amministrazione, affidandola ad altro ecclesiastico all’uopo designato» (art. 51 Litterae circulares Sacrae Congregationis Concilii, diei 20 iunii 1929). A fortiori idem Ordinarius potest parocho substituere alium sacerdotem ad determinatum actum administrationis ponendum. Quae quidem est res gravis et extraordinaria, sed illegitima dici nequit.
2. Quoad licitationis modum, can. 1531, § 2 duos indicat modos (licitatio publica vel quaedam notificatio propositi alienationis), sed non exclusive; addit, enim «nisi aliud circumstantiae suadeant». Quod iudicium Ordinario loci reservatur.
3. Emortuo locatore, non pertinet ad Signaturam Apostolicam inquirere alios qui neglegentiae vel conniventiae in re dicuntur utpote suspectos: quae petitio cadit extra saepta competentiae eiusdem Supremi Tribunalis. Recurrens agere potest si et quatenus coram quo de iure.
1. Il titolare di un beneficio ne è il curatore e perciò anche amministratore ordinario dei beni del proprio beneficio. Se tuttavia il parroco «fosse negligente o in altro modo colpevole», l’Ordinario può «sospender[lo] […] dalla relativa amministrazione, affidandola ad altro ecclesiastico all’uopo designato» (art. 51 Lettera circolare della sacra Congregazione del Concilio, 20 giugno 1929). A maggior ragione lo stesso Ordinario può sostituire il parroco con un altro sacerdote per porre un determinato atto di amministrazione. Questa è certo una cosa grave e straordinaria, ma non può essere detta illegittima.
2. Quanto al modo di aggiudicare, il can. 1531, § 2indica due modi (la gara pubblica e una notificazione del proposito di vendita), ma non in modo esclusivo; aggiunge infatti «a meno che le circostanze non convincano diversamente». Questo giudizio è riservato all’Ordinario del luogo.
3. Morto il locatore, non appartiene alla Segnatura Apostolica fare ricerche su altri che in materia sono sospettati di negligenza o connivenza: questa domanda cade oltre il campo di competenza di questo stesso Supremo Tribunale. Il ricorrente può agire se e per quanto di fronte all’autorità competente.

Autor das máximas (em latim) e da tradução italiana: © G. Paolo Montini