Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 02.12.2006, Prot. N. 33358/02 CA


Demandeur Rev.dus X
Défendeur Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Objet Dimissionis
coram Vallini
Publication Apoll 84 (2011) 469-473
W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 439-449
Download
Traductions angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 439-449; it., Apoll 84 (2011) 474-478
Contenu De recursu adversus decretum reiectionis a Congressu latum. Recursus non admittitur ad disceptationem.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 665; 696 § 1; 697, nn. 2-3; 698; 699
Arrêts
1. Pertinax inoboedientia praescripto vi oboedientiae imposito paroeciam relinquendi et in domum religiosam revertendi, quippe quod in se haud «legibus divinis vel constitutionibus Instituti manifesto adversatur» nec «malum grave et certum secumfert» (Paulus PP. VI, Adhort. Apost. Evangelica testificatio, diei 29 iunii 1971, n. 28) vel pro fidelibus paroeciae vel pro ipso sodale, causa legitima dimissionis exstat.
2. Pertinax inoboedientia legitimis praescriptis Superiorum in materia gravi et illegitima absentia, de qua in can. 665, § 2, per ultra semestre protracta, in se constituunt causas graves ob quas sodalis dimitti potest, ad normam can. 696, § l, quin relevet assertus defectus scandali et damni communionis ecclesialis ex modo agendi religiosi.
3. Sodalis per se ius non habet ad assistentiam advocati in procedura dimissionis coram instituto peragenda, sed nihil obstat quominus Superiores eidem huiusmodi facultatem concedant (quae in casu data est at ea religiosus usus non est).
1. La pertinace disobbedienza alla disposizione imposta in forza del voto di obbedienza di lasciare la parrocchia e di ritornare nella casa religiosa, in quanto non è «manifestamente contraria alla legge divina e alle costituzioni dell’istituto» né «comporta un male grave e certo» (Paolo PP. VI, Esort. Apost. Evangelica testificatio, 29 giugno 1971, n. 28) sia per i fedeli della parrocchia sia per lo stesso religioso, è causa legittima di dimissione.
2. La pertinace disobbedienza alle legittime disposizioni dei Superiori in materia grave e l’illegittima assenza, di cui al can. 665, § 2, protratta per oltre un semestre, costituiscono da sé sole cause gravi per le quali il religioso può essere dimesso a norma del can. 696, § l, senza che rilevi l’assenza di scandalo e di danno alla comunione ecclesiale per il modo di agire del religioso.
3. Il religioso per sé non ha diritto all’assistenza dell’avvocato nella procedura di dimissione che si svolge nell’istituto, ma niente impedisce che i Superiori concedano questa facoltà al religioso (come nel caso è avvenuto, senza che il medesimo religioso ne abbia approfittato).
Commentaires C. Begus, «Adnotationes in Decreta», Apoll 84 (2011) 479-501; Id., «Diritto e principi nella giurisprudenza coram Vallini. Note», in Verità e metodo in giurisprudenza. Fs A. Vallini, Città del Vaticano 2014, 83-94.

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini