Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Sententia definitiva vom 21.05.2011, Prot. N. 42677/09 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Poenalis
coram Echevarría
Fundstelle Boletín oficial del Obispado de Cuenca 2011, 209-213
W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 663-674
Download
Übersetzungen angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 663-674
hisp., REDC 69 (2012) 835-840
Inhalt Constat de violatione legis in procedendo et in decernendo.
Anmerkungen Cf. decretum impugnatum, diei 5. dec. 2008, in Boletín oficial del Obispado de Cuenca 2008, 306-308.
Cf. etiam prot. n. 41221/08 CA
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 57 § 1; 57 § 3; 595; 688 § 2; 691 § 1; 700; 1341; 1342 § 3; 1353; 1408; 1412; 1526 § 2, n. 2; 1717; 1718; 1720; 1720, n. 3; 1728 § 1
RGCR art. 136 § 2
Leitsätze
1. Iuxta communem doctrinam in processibus poenalibus administrativis Ordinarius competens, de quo in cann. 1341, 1717, 1718 et 1720, determinatur per remissionem ad canones generales de competentia praescribentes (cf. etiam cann. 1342, § 3; 1720, n. 3 et 1728, § l).
2. Invocari nequit titulus competentiae in re poenali in sodalem ex sede principali consociationis, quasi ex hoc titulo Episcopus loci Ordinarius de quo in cann. 1341, 1717, 1718 et 1720 evadat atque per processum poenalem administrativum adversus sodalem procedere valeat. Nullo iuris praescripto huiusmodi titulus competentiae in re poenali fulcitur; nec ceterum munus Ordinarii principalis sedis consociationis in iurisdictionem personalem, poenalem quoque complectentem, in omnes et singulos consociationis sodales, ubicumque degant, vertitur.
1. Secondo la comune dottrina nei processi penali amministrativi l’Ordinario competente di cui ai cann. 1341, 1717, 1718 et 1720, si determina attraverso la remissione ai canoni generali che trattano della competenza (cf. pure cann. 1342, § 3; 1720, n. 3 et 1728, § l).
2. Per la sede principale di una associazione non può essere invocato il titolo di competenza in materia penale verso un membro, come se per questo titolo il Vescovo del luogo sia l’Ordinario di cui nei cann. 1341, 1717, 1718 et 1720 e possa procedere con processo penale amministrativo contro il membro. Questo titolo di competenza in materia penale non è suffragato da alcun prescritto del diritto; né d’altronde l’ufficio dell’Ordinario della sede principale dell’associazione si converte in una giurisdizione personale, anche penale, su tutti e singoli i membri dell’associazione ovunque si trovino.
 Französisch
Kommentare F.R. Aznar Gil, «Comentario», REDC 69 (2012) 841-845

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=31&lang=IT