Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 18.03.2006, Prot. N. 19323/87 - B CA


Kläger Rev.da X
Belangte Partei Congregatio pro Ecclesiis Orientalibus
Gegenstand Revocationis exclaustrationis
coram Davino
Inhalt Decretum Congressus non est reformandum.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 2006, p. 725.
Cf. etiam prot. n. 19323/87 CA.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 686 § 3; 1417
Leitsätze
1. Provocationes ad Romanum Pontificem ineptae habendae sunt ad recursus terminos peremptorios interrumpendos, nisi, uti liquet, ipse Romanus Pontifex quid decernat circa ipsum recursum.
2. Haud obstantibus repetitis instantiis recurrentis ad Summum Pontificem, instantiis ipsis nulla habetur responsio, unam si excipias, in qua per Secretariam Status declarabatur quaestionem de competentia esse Congregationis pro Ecclesiis Orientalibus. Quibus in adiunctis tenendum est consulendum haud esse SS.mo pro petitae gratiae concessione.
1. Le provocazioni al Romano Pontefice si devono ritenere irrilevanti al fine di interrompere i termini perentori per un ricorso, a meno che, com’è evidente, lo stesso Romano Pontefice non decida qualcosa in merito allo stesso ricorso.
2. Nonostante ripetute istanze del ricorrente al Sommo Pontefice, non vi è stata alcuna risposta alle stesse istanze, eccetto una, nella quale attraverso la Segreteria di Stato si era dichiarato che la questione era di competenza della Congregazione per le Chiese Orientali. In queste circostanze si deve ritenere che non sia da consigliare il Sommo Pontefice in favore della concessione della grazia richiesta.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=280&lang=IT