Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 14.06.2011, Prot. N. 42984/09 CA


Kläger Rev.da X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Designationis Commissarii Pontificii pro Abbatia X
coram Burke
Inhalt Decretum Congressus non est reformandum.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 2011, p. 598.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC can. 1736 § 2
Leitsätze
1. Suspensio ab officio exercendo et designatio Commissarii Pontificii naturam poenalem haud prae se ferunt; nam non agitur de privatione officii tamquam poena ob delictum commissum.
2. Competens Curiae Romanae Dicasterium intervenire valet quoad regimen internum et disciplinam abbatiae: cuius ius proprium, de stabilitate scilicet Abbatissae in officio, ab eodem Dicasterio approbatum est, non autem a Summo Pontifice in forma specifica.
3. Decisio competentis Curiae Romanae Dicasterii violationem legis in decernendo haud laborat si, omnibus perpensis, moralem certitudinem de statu abbatiae obtinet (in casu decisio haud nititur una tantum Adsistentis relatione, sed etiam illa Visitatoris Apostolici; ambae insuper funditus praeparatae sunt, includentes animadversiones tum monacharum quae difficultatem cum Abbatissa habuerunt cum monacharum quae eidem favent).
4. Speciosum habendum esse argumentum quod sese refert ad ea quae impugnatum Congressus decretum tantummodo in facti specie narrat, non autem in parte motiva; nam iis haud innititur impugnata Congressus decisio.
1. La sospensione dall’esercizio di un ufficio e la designazione di un Commissario Pontificio non hanno natura penale; non si tratta infatti della privazione dall’ufficio come pena per un delitto.
2. Il competente Dicastero della Curia Romana può intervenire nel regime interno e nella disciplina di una abbazia, il cui diritto proprio, quello attinente alla stabilità nell’ufficio della abbadessa, è stato approvato dal medesimo Dicastero e non invece dal Sommo Pontefice in forma specifica.
3. Non è affetta da violazione di legge in decernendo la decisione del competente Dicastero della Curia Romana se, dopo aver tutto valutato, ottiene la certezza morale sullo stato dell’abbazia (nel caso la decisione non si fonda sulla sola relazione dell’Assistente, ma anche su quella del Visitatore Apostolico e tutt’e due poi sono state approfonditamente preparate, includendo le osservazioni sia delle monache che ebbero qualche difficoltà con l’abbadessa sia di quelle a lei favorevoli).
4. Si deve considerare specioso l’argomento che riguarda materia che l’impugnato decreto del Congresso riporta solo nella fattispecie e non nella parte motiva; Su queste infatti non si basa l’impugnata decisione del Congresso.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=243&lang=IT