Universidade Faculdade de Direito Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespostas da Sé ApostólicaDireito particularDireito proprio / estatutosFontes históricasJurisprudênciaAcordos internacionaisPáginas internetLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de pesquisaLinklistMapa do siteProfessoresProfessores bem conhecidos do século XX
Jurisprudência da Assinatura Apostólica em matéria de contencioso administrativo
 
 

Supremo Tribunal da Assinatura Apostólica
Decretum definitivum de 20.09.2012, Prot. N. 44605/10 CA


Autor Rev.dus X
Parte demandada Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Objeto Exclaustrationis impositae
coram De Paolis
Publicação ME 130 (2015) 337-343; W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 493-505
Download
Traduções angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 493-505; ME 130 (2015) 343-350
Conteúdo De recursu adversus decretum reiectionis a Congressu latum. Recursus non admittitur ad disceptationem.
Fontes 
?
Legenda
 
Cânones do Código de 1983
São assinalados nas fontes todos os cânones referidos na parte in iure e na parte in facto da decisão.
São assinalados em negrito os cânones que constituem o objecto principal da decisão ou sobre os quais a decisão enuncia um princípio de interpretação.
São assinalados em itálico os cânones do Código 1983 que:
- não são referidos no texto da decisão, mas dos quais essa trata;
- correspondem a cânones do Código 1917 de que a decisão, anterior a 1983, trata.

Outras fontes
São assinaladas todas as fontes que são mencionadas na parte in iure e na parte in facto da decisão.
CIC cann. 49; 50; 51; 124; 686 § 3; 1739
Máximas
1. Exclaustratio imposita non est in genere rescripti, quamvis detur «petente Superiore generali»; nam non est privilegium, neque dispensatio et adhuc minus gratia; non petitur in favorem sodalis; non est poena; agitur potius de praecepto.
2. Exclaustrationem impositam fert competens Curiae Romanae Dicasterium, quamvis ipsum agere nequeat nisi petente Moderatore Supremo. Quae petitio requiritur ad validitatem exclaustrationis impositae (cf. can. 124).
3. Causae ad impositionem exclaustrationis graves requiruntur, obiectivae, non autem in petente, sed in auctore decreti, qui sua discretione utitur. Nec requiruntur culpae: impositio enim exclaustrationis non est poena, sed remedium, ad bonum communitatis et fortasse ad bonum eiusdem sodalis.
4. Decretum quo exclaustratio imponitur ad rationes a Superioribus adductas remittit, at sodalis propria iura ad rem exercere potest (in casu de facto propria iura exercuit, et quidem diffuse; nam disposuit ipse de actis et documentis, atque iterum iterumque motiva legere et proprias contrarias rationes adducere potuit).
5. Obiectum recursus contentiosi administrativi est decretum quo exclaustratio a competenti Curiae Romanae Dicasterio imponitur (in casu dum recursus hierarchicus expendabatur adversus decretum, quo Superior extra domum commorandi sodali Societatis vitae apostolicae praeceptum imposuerat, Dicasterium competens ad instantiam Superioris exclaustrationem ad normam can. 686, § 3 imposuit).
1. L’esclaustrazione imposta non è un rescritto, anche se è «su richiesta del Superiore generale»; infatti non è un privilegio, né una dispensa e ancor meno una grazia; non è richiesta in favore del sodale; non è una pena; si tratta piuttosto di un precetto.
2. Il competente Dicastero della Curia Romana decide l’esclaustrazione imposta, benché esso non possa agire se non su richiesta del Moderatore Supremo. Questa richiesta è esigita per la validità dell’esclaustrazione imposta (cf. can. 124).
3. Per l’esclaustrazione imposta si richiedono cause gravi, oggettive, non già in colui che richiede, ma nell’autore del decreto, che usa della sua discrezione. Non si richiedono colpe: l’imposizione infatti dell’esclaustrazione non è una pena, ma un rimedio per il bene della comunità e probabilmente dello stesso sodale.
4. Il decreto con il quale si impone l’esclaustrazione rimette alle ragioni esposte dai Superiori, ma il sodale può esercitare i propri diritti al riguardo (nel caso egli di fatto li esercitò e per giunta diffusamente; infatti ha avuto a disposizione atti e documenti e poté più e più volte leggere i motivi e addurre le proprie ragioni contrarie).
5. Oggetto del ricorso contenzioso amministrativo è il decreto con il quale l’esclaustrazione è imposta dal competente Dicastero della Curia Romana (nel caso mentre veniva trattato il ricorso gerarchico avverso il decreto con il quale il Superiore aveva imposto il precetto ad un membro di una Società di vita apostolica di dimorare fuori dalla casa, il Dicastero competente, su richiesta del Superiore, impose la esclaustrazione a norma del can. 686, § 3).
 alemão - francês
Comentários W. Daniel, «Commento/Note – Decreta n. 44605/10 CA. Commento/Note – Sententia def. n. 44731/10 CA», ME 130 (2015) 367-371

Autor das máximas (em latim) e da tradução italiana: © G. Paolo Montini