Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Sententia definitiva vom 26.01.1974, Prot. N. 1222/71 CA


Kläger Paroecia X
Belangte Partei S. Congregatio pro Ecclesiis Orientalibus
Diözese Exarchatus Maronitarum in Statibus Foederatis Amer
Gegenstand Creditorum
coram Vagnozzi
Fundstelle Apoll 47 (1974) 376-384
LE V, n. 4264
Per 64 (1975) 306-315
P.V. Pinto, Diritto amministrativo canonico, 424-429
P.V. Pinto, La giustizia amministrativa, 293-300
Download
Inhalt Controversia soluta est ad normam art. 107 REU.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC can. 1267
[CIC1917] 1503; 1514; 1515; 1536
Postquam Apostolicis Litteris can. 207 § 1; can. 240; can. 252; can. 253; can. 286 § 1
REU art. 107
Leitsätze
1. Summa determinatae ecclesiae donata non probatur per declarationem titularis, qui in officio successit; nam cum sit pars in causa, eius declaratio uti testimonium acceptari nequit.
2. Neque eadem probatio efficitur simplici titulo praesumptivo, id est sola ratione inscriptionis schedulae quae missa est rectori ecclesiae a donante.
3. Legitima habenda non est provocatio ad praesumptionem de qua in can. 286, § 1 motu proprio Postquam Apostolicis Litteris, ratione reticentiae sive recurrentis sive Hierarchae. Legitimari nequit enim sic dicta translatio oneris probationis, ratione praedictae praesumptionis, ob conflictus utilitatum quae deprehendantur in modo processuali sese gerendi sive recurrentis sive Hierarchae (in casu habetur asseveratio credibilior recurrentis de summa in opus pium reapse impensa).
4. Legitimum est parvi facere praesumptionem de qua in can. 286, § 1 motu proprio Postquam Apostolicis Litteris etiamsi defuerint speciales permissiones canonicae quae requiruntur ad oblationes accipiendas, si 1) Hierarcha vel omisit exercitium proprii officii invigilandi, vel consentiebat cum modo sese gerendi rectoris ecclesiae; 2) de facto summae collectae habuerunt piam destinationem.
1. Non si prova la destinazione ad una chiesa della somma donata in forza della dichiarazione del titolare, successore nell’ufficio; infatti poiché è parte in causa, la sua dichiarazione non si può accettare come testimonianza.
2. Né si dà la medesima prova per il semplice titolo di presunzione, ossia per il solo indirizzo sulla scheda inviata dal donatore al rettore della chiesa.
3. Non si può considerare legittimo il ricorso alla presunzione di cui al can. 286, § 1 del motu proprio Postquam Apostolicis Litteris, in ragione della reticenza sia del ricorrente sia del Gerarca. Non si può infatti legittimare la c.d. inversione dell’onere della prova in ragione della menzionata presunzione, a motivo dei conflitti di interesse che si rilevino nel comportamento processuale sia del ricorrente sia del Gerarche (nel caso si ha la dichiarazione alquanto credibile del ricorrente che la somma è stata di fatto impiegata per un’opera pia).
4. È legittimo lasciare da parte la presunzione di cui al can. 286, § 1 del motu proprio Postquam Apostolicis Litteris anche se mancarono le speciali autorizzazioni canoniche che si richiedono per ricevere le offerte, se 1) il Gerarca ha addirittura omesso l’esecizio del proprio ufficio di vigilanza o si mostrava d’accordo con il modo di procedere del rettore della chiesa; 2) di fatto le somme raccolte ebbero una pia destinazione.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=153&lang=IT